Αναζήτηση στο ιστολόγιο

9/9/17

Οι Μικρασιάτες πρόσφυγες στην Κεφαλονιά (Απογραφή 1923)




Ο Αγγελο-Διονύσης Δεμπόνος με το πολύτιμο συγγραφικό του έργο έχει συμβάλει τα μέγιστα στην αποτύπωση όχι μόνο της πολιτικής και πολιτισμικής, αλλά και της κοινωνικής μας ιστορίας, μέσα από επίπονη και πολύχρονη έρευνα σε πρωτότυπες πηγές (αρχειακό υλικό και τύπο της εποχής). 

8/9/17

Οι Προσολωμικοί ποιητές με τη ματιά του Γιώργου Ανδρειωμένου



Γιώργος Ανδρειωμένος
Η «Μασσαλιώτιδα» στα Επτάνησα. Ξαναδιαβάζοντας τους «Προσολωμικούς» ποιητές
 Σελίδες 272, Αθήνα: Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, 2016


Aux armes, citoyens,
Formez vos bataillons,
Marchons, marchons !
Qu'un sang impur
Abreuve nos sillons !

28/8/17

Κάτε Ιακωβάτου-Τουλ: Ένας μονόλογος

Ο μονόλογος αυτός παρουσιάστηκε, εμπλουτισμένος με αποσπάσματα από το ημερολόγιο της Κάτε Ιακωβάτου-Τουλ και άλλο αρχειακό υλικό, στον κήπο της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης Ληξουρίου, στις 3 Αυγούστου 2017, σε σκηνοθεσία της Σοφίας Δελλαπόρτα και με την Κατερίνα Μαγδαληνού στο ρόλο της Κάτε Ιακωβάτου-Τουλ, της ιδρύτριας της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης (βλ. εικόνα)

26/8/17

Μια ληξουριώτικη κωμωδία του 1883

«Ο στρατιώτης γαμβρός»
Μια ληξουριώτικη κωμωδία του 1883



Στην επτανησιακή συλλογή της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Ληξουρίου – Μουσείου Τυπάλδων-Ιακωβάτων, με αριθμό εισαγωγής 6094, υπάρχει το θεατρικό έργο του Κοσμά Μοντεσάντου Καναλέτη Ο στρατιώτης γαμβρός.

24/8/17

Η εξέλιξη του πληθυσμού της Κεφαλονιάς (1500-2011)



Ο παρακάτω πίνακας βασίζεται σε στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (πρώην Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος), και του ιστοριοδίφη της Κεφαλονιάς Ηλία Τσιτσέλη. Για κάθε χρονολογία υπάρχει και η σχετική αναφορά στην πηγή που εντοπίστηκε

21/8/17

Για τα εγκλήματα του κομμουνισμού



Δυο κουβέντες για τη μεγάλη συζήτηση γύρω από τα "εγκλήματα των κομμουνιστικών καθεστώτων", με αφορμή τη σχετική σύνοδο της Εσθονίας.

Κομμουνιστικά καθεστώτα δεν υπήρξαν ποτέ, ποτέ κανένα κράτος δεν έφτασε στο στάδιο του κομμουνισμού, όπως το περιγράφει ο Μαρξ. Το ορθό είναι να μιλάμε για σοσιαλιστικά καθεστώτα.

12/8/17

Η Κεφαλονιά για τον παπα-Γεράσιμο




Για το λαό της Κεφαλονιάς ο Μάιος και ο Ιούνιος του 2015 ήταν συμπυκνωμένος χρόνος μεγάλης χαράς και ανείπωτης θλίψης. Μέσα σε περίπου τριάντα μέρες οι κάτοικοι του νησιού μας πανηγύρισαν για την εκλογή του Γεράσιμου Φωκά στη θέση του Μητροπολίτη Κεφαλληνίας και δέχθηκαν το μεγάλο σοκ της ξαφνικής του απώλειας. Προσωπικά, δεν θυμάμαι στη μικρή μας κοινωνία αυτά τα δυο διαμετρικά αντίθετα συναισθήματα να έχουν εκφραστεί τόσο μαζικά, τόσο ομόθυμα, τόσο έντονα.

5/8/17

Τα κεφαλονίτικα της ξενιτιάς

"Επιβιώσεις στοιχείων της ελληνικής λαϊκής κουλτούρας στις κοινότητες της Ελληνικής Διασποράς τον 20ο-21ο αιώνα. Η περίπτωση Κεφαλονιάς-Ιθάκης".



Οι Κεφαλονίτες και οι Ιθακήσιοι ακολούθησαν το παράδειγμα της υπόλοιπης Ελλάδας ως χώρας προέλευσης οικονομικών μεταναστών στις χώρες του εξωτερικού κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα. Οι μεγαλύτερες μεταναστευτικές ροές μάλιστα δεν κατευθύνονται προς περιοχές στις οποίες το κεφαλονίτικο και θιακό στοιχείο είχε έντονη παρουσία τους προηγούμενους αιώνες (όπως ο Βόρειος Εύξεινος, οι παραδουνάβιες περιοχές, η Μασσαλία, η Βρετανία, η ιταλική χερσόνησος, η Πόλη και η Σμύρνη, η Αλεξάνδρεια).

31/7/17

Δυο λόγια για την "Ιστορία ενός Γαλόπουλου" του Ανδρέα Λασκαράτου



Το 1924 κυκλοφορούν στην Αθήνα, από τον εκδοτικό οίκο «Ελευθερουδάκης», τα «Ήθη, έθιμα και δοξασίες της Κεφαλονιάς» του Ανδρέα Λασκαράτου. Έχουν περάσει 23 χρόνια από τον θάνατό του (1901) και 38 χρόνια από την έκδοση του τελευταίου εν ζωή βιβλίου του («Ιδού ο άνθρωπος», 1886). Στην «ειδοποίηση» του βιβλίου ο Λασκαράτος αναφέρει: «Η εύρεση, ή άλλως η φαντασία σε τούτες μου τες μικρές διήγησες, είναι όλη εις την ραφήν της ύλης. Η ύλη είναι ιστορική, οποίαν την είδα στην κοινωνίαν.

30/7/17

Ο δράκος του Αίνου


Κανελλίνα Μενούτη, Χρήστος  Χριστόπουλος
«Ο Δράκος του Αίνου»
Εικονογράφηση:  Θανάσης Γκιόκας,
Εκδόσεις Αιγιαλός, Αργοστόλι 2015, σελ. 16.

Οι «συμβατικοί» τρόποι προσέγγισης του λαϊκού μας πολιτισμού συχνά δυσκολεύονται να προσεγγίσουν το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας, τα παιδιά, την καινούρια γενιά, εκεί που θα κριθεί τι είναι εκείνο που θα επιβιώσει από το πολιτισμικό «κεκτημένο» που μεταδίδεται από τη μία γενιά στην άλλη. Αυτό που ονομάζουμε «παράδοση» διηθίζεται στο πρίσμα της καινούριας γενιάς. Άλλοτε χάνεται, άλλοτε επιβιώνει. Τα έθιμα, οι λαϊκές διηγήσεις, τα δημοτικά τραγούδια δεν μπορούν να «αναβιώσουν». Είτε εξακολουθούν να ζουν, είτε πεθαίνουν.

25/7/17

Ἃλς η Ομηρική, Θάλασσα η Ελληνική

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική.
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου...

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου…
Οδυσσέας Ελύτης, Άξιον εστί.


Εν αρχή ην η θάλασσα. Το γαλάζιο του πλανήτη. Η γαλήνη, η σιωπή της, ο φλοίσβος κι ο αχός του οργισμένου κύματος. Το φως που τη χαϊδεύει, και τα σκοτεινά νερά της. Η αύρα της, κι οι μεγάλες της τρικυμίες. Οι σταλαγματιές της στο πρόσωπό σου και η οργή των κυμάτων της που χτυπούν το ναυαγό. Η ρέμβη της νηνεμίας κι η απόγνωση της καταιγίδας. Η καλοκαιρινή της δροσιά και το άγνωστο του ορίζοντα. Η πατρίδα κι η ξενιτιά. Το ταξίδι κι ο προορισμός. Η ζωή.

17/6/17

Στο Λιθόστρατο της μικρής μας πόλης. Μια νουβέλα της Μαρίας Τσιμά





Ένας δρόμος-κοινωνικό δίκτυο
Μαρία Τσιμά, Το Λιθόστρατο, Αθήνα: Στερέωμα, 2017, σελ. 131.
Παρουσίαση στην Κοργιαλένειο Βιβλιοθήκη Αργοστολίου, 16/6/2017

Κάποτε λεγόταν «οδός Κράνης» από το όνομα της αρχαίας πόλης που βρισκόταν ψηλά, πάνω από τη λιμνοθάλασσα του Κούταβου. Χώμα, κιμιλιά, και αργότερα κυβόλιθοι. Το Λιθόστρωτο, ή «Λιθόστρωτο», ο κεντρικός εμπορικός δρόμος της μικρής μας πόλης. Μια μεγάλη περαντζάδα, από την παλιά, βενετσιάνικη πόλη με τα στενά δρομάκια, που περνούσε και περνά από την παλιά πλατεία Ελευθερίας, την Πλατεία Καμπάνας, εκεί που κάποτε κάηκε το λίμπρο ντ’ όρο.